Solucan Gübresi Bilgi Portalı 06 Aralk 2016

SOLUCAN BİLİMİ – 2

SOLUCAN BİLİMİ – 2

Solucanların Biyolojisi

Wendell Berry, 1977
The Unsettling of America
 
Solucanlar temel olarak bölmeli tüplerden oluşur. Her bir bölme solucanın tüm vücudu boyunca uzayan bir sindirim sistemini çevreleyen sıvı-dolu bölmelerden oluşur. Bunun yanı sıra solucanların iç organlarının büyük bir kısmı da bölmelidir, her bir bölmede ayrı bir birim meydana getirirler. Fakat solucanların baş kısmında önemli bir uzmanlaşma da mevcuttur. SOLUCAN

“Beyin”, “kalp” gibi temel ve önemli diğer organlar solucanların baş kısmında kümelenmiştir. Solucanların gözleri yoktur ama ışığa duyarlı hücreleri vardır. Yine aynı şekilde kulakları yoktur ama topraktaki titreşimleri hissedebilirler.

Akciğerleri olmamasına rağmen solucanlar yaşamak için oksijene ihtiyaç duyarlar. Oksijeni nemli vücutlarıyla alma yetenekleri vardır. Ciltlerindeki nemi de mukus salgılama hücreleriyle sağlarlar. Eğer bir solucan kurumaya başlarsa boğuluyor demektir.

Birçok geceleri çıkan solucanlar (Lumbricus terrestris) ve kırmızı solucanlar (Lumbricus rubellus), ilkel hayvan beynini de içeren belirgin koyu renkli bir başları vardır ve bu baş doğrultusunda ileri doğru hareket eder. Kuyruk kısmı ise baş kısmına göre daha basık ve renk olarak da daha açıktır.

Kırmızı solucanlar (Eisenia fetida), yaygın kompost solucanlarıdır, daha küçüktürler, parlak kırmızı renktedirler ve koyu renkli bir baş kısmına sahip değildirler. Tüm solucanlar uygun bir sırt ve karın yüzeyine sahiptirler ve basitçe simetrik tüp şeklinde değillerdir. Yüzeyleri pürüzsüz ve mukusla kaplıdır fakat aynı zamanda birer çıkıntı halinde birçok küçük kıllara da sahiptirler.

Solucanların yağmurlu havalarda boğulmamak için topraktan dışarı çıktıklarına dair yaygın bir kanı vardır. Fakat aslında meselenin özü öyle değildir. Gerçekte solucanlar oksijeni ciltleriyle emerek yaşadıkları için içerisinde iyi derecede oksijen bulunan suda da uzun bir süre yaşayabilirler. O halde neden yağmurlu havalarda dışarı çıkarak avcılara yem olurlar?

Birçok araştırmacı, solucanların kendilerine potansiyel çiftleşme eşi aradığını savunan diğer araştırmacılara karşı, yağmurlu havalarda organik yiyecekler kaybolduğu için yeni yiyecek arayışı içine girdiklerini savunurlar. “Çiftleşme Teorisi” birçok bilim adamı tarafından belgelenmiş olmasına rağmen sonuçlar yine de kesin değildir.

Görünen o ki, solucanlar toprağın altında 3 boyutlu ama kısıtlayıcı ortamda olduğundan daha çok, toprak yüzeyinin 2 boyutlu düzleminde daha rahat eş bulup çiftleşmektedir.  Bir çok araştırma göstermiştir ki, yüzeyde gezinen solucanların, muhtemelen cinsel olgunlukta olanların, büyük bir kısmı geniş oranda kendi sınıfından olma eğilimindedir.

Bu araştırmacılara göre,  eğer yağmur yağdığı zaman solucanların toprak yüzeyinin üzerinde olmalarının üremeyle ilgili olmayan faydaları olsaydı, tüm çağların solucanları bugün var olmalılardı. Bu nedenle yağmur sonrası nem üstesinden gelinmesi gereken bir problem olmaktan çok solucanlar için bir fırsattır.

Solucanlar sağınımlı kasılma (peristaltic contraction) denilen yöntemle hareket ederler. SOLUCAN

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz