Solucan Gübresi Bilgi Portalı 06 Aralk 2016

Muz ve Solucan Gübresi – II

Muz ve Solucan Gübresi – II

Muz ve Solucan Gübresi – II

Solucan Humusunun Rajapuri Türü (Musa AAB) Muzda Meyve Verimine ve Kalitesine Olan Etkisi

Karnataka J Agril. Set. 13(41 {942-946} 2000
S I. ATHANI AND N.C. HULAMANI
Kittur Rani Channamma Collage of Horticulture Arabhavi – 591 310
(Received April. 1999)

Özet:

muz ve solucan gübresi

muz ve solucan gübresi

Rajapuri türü muzda solucan humusu kullanımı deneyi, hem bitkide hem de filizde hektar başına meyve kalitesi parametrelerinin ve verimin belirgin bir biçimde değiştiğini ortaya koymuştur. Hektarda 125.000 solucan ile yapılan yerinde vermikültürleme uygulaması neticesinde maksimum raf ömrü (gün), toplam çözünür katı madde (TSS:Total Soluble Solids-toplam çözünür katımadde) ve TSS asit oranı elde edilmişken, kültür bitkisinde minumum asitlik, filizde minumum indirgen şeker, indirgen olmayan şeker ve toplam şeker tespit edilmiştir. Minumum raf ömrü (gün) %50 Tavsiye Edilen gübre Dozu + bitki başına 2 kg solucan humusu ile kaydedilmiştir ve bitki başına %50 TED (Tavsiye Edilen Doz) kullanımı ile minumum TSS ve TSS asit oranı ve kültür bitkisinde maksimum asitlik kaydedilmiştir. En düşük şeker içeriği filiz bitkisinde, bitki başına %75 TED kullanıldığında kaydedilmiştir. Hem bitkide hem de filizde, hektar başına maksimum olgunlaşma gün sayısı ve verim, bitki başına %100 TED uygulaması ile kaydedilmiştir. Hektar başına minumum verim, hektara 2.50,000 solucan ile yapılan yerinde vermikültürleme uygulamasında kaydedilmiştir.

Giriş:

Rajapuri muzu, Karnataka’nın Belgaum, Dharwad ve Bijapur bölgelerinde yetiştirilen muz türleri arasında en popüler olanıdır. Zahmetli bir ürün olan muzda kalitenin yanısıra iyi verim alabilmek için, uygun gübre kullanımı ve gübre uygulaması yapılmak zorundadır. Yükselen gübre maliyetleri ve gübrelerin çevreye verdikleri tehlikeli kirlilik etkileri bakımından tarım camiasında, biyolojik çiftçilik ya da organik çiftçilik olarak da bilinen alternatif tarım sistemlerine yönelik giderek artan bir farkındalık söz konusudur. Kimyasal tarımdan organik tarıma doğru meydana gelen geçiş, vermikültür biyoteknolojisinden yararlanma sürecinden etkilenmiştir. Ancak, Rajapuri türü muz üzerinde henüz bu açıdan yeterli sayıda çalışma gerçekleştirilmemiş iken, organik (solucan humusu) ve inorganik gübrelerin meyve kalite parametrelerine ve verime olan etkilerini ölçmek üzere bir çalışma yapılmıştır.

Materyal ve Yöntemler:

Deney 1995-1997 yılları arasında, Kittur Rani Channamma Bahçe Bitkileri Koleji, Arabhavi’de yapılmıştır. Rastgele blok düzeniyle, yedi ayrı uygulamadan oluşan deney üç tekrarlı olarak yapılmıştır. Yapılan üç uygulamada, tavsiye edilen oranda kullanılan kimyasal gübrelerin miktarları %100, %75 ve %50 olarak belirlenmiştir. Düzenlenen diğer iki uygulama organik gübre (2 kg solucan humusu/bitki) ile %75 oranında ve %50 oranında tavsiye edilen doz olarak kullanılan kimyasal gübrelerden oluşmaktadır. Kalan iki uygulamada ise hektara 1.25,000 solucan ve hektara 2.50,000 solucan konularak yerinde vermikültürleme yapılmıştır. Tavsiye edilen bir doz gübre, bitki başına 180:108:225 g NPK’dan oluşmaktadır. Kimyasal gübreler, ilk dozu dikimden 45 gün sonra ve sonraki dozlar da dikimden sonra 30 gün aralıklarla olmak üzere dört eşit bölünmüş dozda uygulanmıştır. Solucan humusu, ilki dikimden 45 gün sonra ve ikincisi de 75 gün sonra olmak üzere iki eşit bölünmüş dozda uygulanmıştır. Solucanlar dikimden bir hafta sonra bırakılmıştır. Deneyde Eudrilus eugeniae türü solucan kullanılmıştır.

Dikim işlemleri 1995 yılı Ağustos ayında, hektar başına 750:9,75:375 kg NPK değerinde besin içeren orta derinlikte siyah bir toprağa, 1,8×1,8 m ölçülerinde bir alana tavsiye edilen dozlarla karşılaştırma amaçlı kontrol uygulaması olarak yapılmıştır. Mahsul Ekim / Kasım 1996 yılında hasat edilmiştir.

Filizlenmeden sonra, aynı miktarda inorganik ve organik (vermikompost) gübre uygulaması, solucanların salınmasında olduğu gibi, takip edilmiştir.

Bitkide tüm meyve kalite parametrelerinin kayıt altına alınması için, her bir uygulama içerisinden eşit biçimde büyümüş beş bitki seçilmiştir.

Sonuçlar ve Tartışma:

Tablo1, şeker hariç, diğer tüm meyve kalite parametrelerinin farklı uygulamalar arasında önemli ölçüde farklılaştığını göstermektedir. Olgunlaşma için maksimum gün bitki başına %100 Tavsiye Edilen Doz (TED) (4.56) ile kaydedilirken, minimum gün ise hektara 2.50.000 solucan bırakılarak yapılan yerinde vermikompostlama (2.97) ile kaydedilmiştir. Maksimum raf ömrü (7.67 gün), TSS (27.60 °B) ve TSS/asit oranı (306.67) hektar başına 1.25.000 bırakılan yerinde vermikompostlama kaydedilmiştir. Minimum raf ömrü (5.90 gün), TSS (24.50 °B) ve TSS/asit oranı (204.17) ise %50 TED + bitki başına 2 kg solucan humusu ile sırasıyla tek başına her bitki için %75 TED ve %50 TED uygulamalarında kaydedilmiştir. En düşük asitlik yerinde vermikompostlama arsalarında (%0.09) kaydedilmişken, en yüksek asitlik ise bitki başına %50 TED’in tek başına kullanıldığı uygulamada (%0.12) olarak kaydedilmiştir. Minimum hevenk (salkım) ağırlığı hektar başına 2.50,000 solucan bırakılan yerinde vermikompostlama uygulamasıyla (4.00kg) kaydedilirken,  maksimum hevenk ağırlığı ise %100 TED uygulamasında (6.90kg) kaydedilmiştir. Muz ve Solucan Gübresi

Tablo2 ise filizlenmiş bitki için olgunlaşma gün sayısında, TSS/asit oranında, şeker ve hektar başına verimde, farklı uygulamalarda önemli değişikliklerin olduğunu ortaya koymaktadır.

Kimyasal gübreler meyve kalitesini ve raf ömrünü azaltmaktadır. Diğer taraftan, yerinde vermikültür uygulaması meyve kalitesini ve raf ömrünü arttırmaktadır (Venkatesh, 1995) ki bu da mevcut çalışmanın bulgularını desteklemektedir. Yerinde vermikültür uygulamalarının daha iyi bir performans sergilemesi, malzeme solucanların sindirim sisteminden geçerken ya da bağırsak mikroflorasının faaliyeti sonucunda bağırsakta gerçekleşen aminoasit üretimi ve protein senteziyle bağlantılı olabilir. Bu proteinler bitkiler tarafından alınabilir, epidermal hücrelerin mukus tabakası ve solucanların sölom sıvısı bitki büyüme faktörleri ve B vitamini bakımından zengindir (Venkatesh. 1995). Hevenk (salkım) ağırlığı, hem bitkide hem de filizde tavsiye edilen kimyasal gübre dozu uygulamasında maksimum olarak ölçülmüştür. Hevenk ağırlığındaki bu artış vejetatif büyüme parametrelerinin artan değerleriyle ve ayrıca hevenk uzunluğu, hevenk genişliği, her bir hevenkteki tarak sayısı, her bir taraktaki parmak sayısı her bir hevenkteki toplam parmak sayısı gibi hevenk özellikleriyle bağlantılı olabilir (Chattopadhyay ve ark, 1985). Bu bulgular Pradeep ve ark. (1994) bulgularıyla uyum içindedir. Muz ve Solucan Gübresi

Mevcut çalışmadaki bu bulgular daha iyi kalitede meyvelerin yerinde vermikültürleme ile sağlanan organik gübre sayesinde elde edilebileceğini açıkça ortaya koymuştur. Bununla beraber hektar başına maksimum verim %100 tavsiye edilen gübre dozuyla elde edilebilmiştir.

Muz ve solucan gübresi

Tablo1: Solucan Humusunun Rajapuri Türü Muzda Meyve Kalitesi Parametrelerine ve Verime Olan Etkisi

Muzda solucan gübresinin etkisi

Tablo2: Solucan Humusunun Rajapuri Türü Muzda Filizde Meyve Kalitesi Parametrelerine ve Verime Olan Etkisi

Çeviri ve Düzenleme: Savaş Gönen

Kaynak: http://14.139.155.167/test5/index.php/kjas/article/viewFile/4006/4240

Muz ve solucan Gübresi Hakkındaki diğer bir çalışma için buraya tıklayınız

Etiketler:

Yorumlar

  1. habib diyor ki:

    soğulcan almak istiyorum

    1. Savaş Gönen diyor ki:

      Sayın Habib,

      vermikem@gmail.com adresinden bana ulaşarak detayları belirtirseniz yardımcı olmaya çalışacağım.

      Saygılarımla.

Yorum Yaz