Solucan Gübresi Bilgi Portalı 08 Aralk 2016

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim II

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim II

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim II

Vermikompostun Tarla Çileğine Etkileri

II. Bölüm

Toprağın Mikrobiyolojik ve Kimyasal Özelliklerine Olan Etkisi

a Soil Ecology Laboratory, The Ohio State University, 400 Aronoff Laboratory, 318 W. 12th Avenue, Columbus, OH 43210, USA
b University of Alaska, Copper River/Mat-Su District, 809 S. Chugach, Suite 2, Palmer, AK 99645, USA
Received 27 January 2003; received in revised form 27 October 2003; accepted 28 October 2003
Bioresource Technology 97 (2006) 831–840

Özet:

Gıda atığı ve atık kağıttan üretilen solucan humusunun çilek ekili olan tarla parsellerine uygulanması sonrasında, toprağın bazı kimyasal ve biyolojik özelliklerine olan etkisi değerlendirilmiştir. Altı haftalık çilekler (Fragaria ananasa, var. Chandler) 9.14 x 14.6 x 3.6 m ebatlarında olan plastik tünel yapı altında kurulan 4.5 m2’lik yüksek yataklara nakledilmiştir. Çileğin ihtiyaç duyduğu, tavsiye edilen gübre oranları olan hektara 85–155–125 kg NPK değerlerini yakalamak için hektara 5 veya 10 ton solucan uygulamasına ilaveten inorganik gübreler de takviye edilmiştir. Solucan humusunun çilekte büyümeye ve verime olan etkisi daha önceden [Solucan Humusu Uygulamasının Çileğe Etkisi; Bölüm 1. Büyüme ve Verime Olan Etkileri. Arancon, N.Q., Edwards C.A., Bierman P., Welch, C., Metzger, J.D., 2004. Bioresource Technology 93:145–153] başlıklı konuda değerlendirilmişti. (Söz konusu çalışma için  buraya tıklayınız.)

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim II

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim

Kontrol grubuna göre oldukça büyük miktarlarda N, NH4-N, NO3-N ve ortofosfat (P ≤ 0.05) gözlemlenmiş olan solucan humusu uygulanmış olan topraklardaki son örnekleme zamanı (hasat zamanı) hariç, uygulamalar arasında toplam ekstrakte edilebilen N, NH4-N, NO3-N ve ortofosfatlarda anlamlı farklılıklar gözlenmemiştir. Toprağa solucan humusu uygulamasının en büyük sonuçları, miktar olarak dozdan bağımsız bir biçimde, dehidrojenaz aktivitesinin (hidrojen iyonlarının taşınmasını kolaylaştıran enzim) ve mikrobiyal biyokütle N’nin artış sağlamasıdır. Artan dehidrojenaz aktivitesi ve mikrobiyal biyokütle-N , kontrol grubuna göre solucan humusu uygulanmış olan parsellerde artan NH4-N, NO3-N miktarları ve ortofosfat miktarlarıyla pozitif bir ilişki içindedir. Mikrobiyal nüfus ve aktivite artışı azot döngüsünü, bitki büyümesini düzenleyen maddelerin üretimini ve ayrıca bitki patojenleri ile nematot saldırılarına karşı direnç sağlama oranlarını etkileyen ana unsurlardır.

Giriş:

Tarımsal organik toprak düzenleyicilerinin kalite ve değeri, çoğunlukla besin kaynaklarına ve toprak verimliliğine olan katkılarıyla ölçülür. Bununla beraber organik toprak düzenleyicileri, bitki büyümesini desteklemede dolaylı olarak sorumlu olan toprağın mikrobiyolojik ve kimyasal özelikleri üzerinde de ayrıca belirgin bir etkiye sahiptir.

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim IIÖzellikle toprağın mikrobiyolojik özellikleri, topraktaki organik maddelerin ayrışmasını ve toprağın enzimatik aktivitesini etkileyebilir (Nannipieri ve ark., 1990). Toprağa organik maddelerin eklenmesi sonucunda C biyokütlesinin, taban solunumunun (bazal respirasyon), Karbon (C) biyokütlesinin toplam organik Karbona (C) olan oranının ve toprak mikroorganizmalarının etkinliğini gösteren metabolik oranların arttığı raporlanmıştır (Pascual ve ark., 1997). Diğer bilim adamları ise toprağa organik maddelerin eklenmesi neticesinde artan mikrobiyal nüfusu (Barakan ve ark., 1995) ve aktiviteyi (Zink ve Allen, 1998) raporlamışlardır.

Termofoloik olmayan bir süreçte solucanlar ve mikroorganizmalar arasında meydana gelen etkileşimin neticesinde üretilen, stabilize olmuş organik maddeler olarak tanımlanan solucan humusunun sera bitkilerinde filizlenme, büyüme ve verim artışı sağladığı raporlanmıştır (Edwards ve Burrows, 1988; Buckerfield ve diğ., 1999; . Atiyeh ve ark 2000a, b, c, d, 2001; Edwards ve Arancón, 2004a, b; Edwards ve diğ., 2004).

Tarla topraklarına solucan humusu uygulamalarının, bitki büyümesinde ve verimde artış sağladığı da raporlanmıştır (Buckerfield ve Webster, 1998; MBA., 1983; Masciandaro ve ark 1997; Venkatesh ve ark 1998;. Vadiraj ve ark 1998;.. Kale ve ark, 1992;. Arancón ve ark 2003b, 2004). Solucan humusunun iyileştirme özelliğinin bir sonucu olarak bitkilerin artan bu verimliliği, sırf inorganik besinleri içeren ticari bitki yetiştirme ortamlarına nazaran, içerdikleri zengin mikrobiyal nüfusla birlikte (Edwards, 1983;. Tomati ve diğerleri, 1987; Carlile ve Wilson, 1993) daha fazla mineral besinlere erişimi de sağlar (Edwards ve Burrows, 1988; Werner ve Cuevas, 1996).

Solucan humusunda yer alan bitki büyüme hormonları ve humik asitler gibi bitki büyümesini etkileyen maddelerin varlığı, bitkilerde büyüme ve verim artışına katkı sağlayan olası bir faktör olarak görülebilir (Tomati ve ark 1988; Muscolo ve ark 1999; Arancón ve ark 2003a). Burada raporlanan araştırmanın amacı toprağa solucan humusu ilave edildikten sonra meydana gelen amonyum N, nitrat N, mikrobiyal biyokütle N, ortofosfatlar ve dehidrogenaz enzim aktivitesi gibi toprağın mikrobiyal ve kimyasal değişikliklerini incelemektir.

Sonuç:

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim

Solucan Gübresi ve Çilekte Verim

Solucan humusu uygulanmış olan topraklarda yüksek seviyelerde meydana gelen ortofosfatların yer aldığı izole durumlar hariç, çileğin büyüme döngüsü boyunca, solucan humusu uygulanan topraklarda yer alan N ve P gibi ana elementlerin toplam miktarı, sadece inorganik gübre uygulanan topraklardaki miktarlarla benzer gibi görünmektedir. Çilek bitkilerinin aktif büyüme ve gelişim dönemi boyunca, solucan humusu uygulanmış olan topraklarda gerçekleşen herhangi bir mineralizasyon olayı, inorganik gübre uygulanmış olan parsellerdekine göre daha fazla miktarda alınabilir N ve P miktarları oluşumu sağlamamıştır. Bu koşullar, herhangi bir bitki büyüme ve verim sağlayıcı anlamında alınabilir N ve P gibi belli başlı elementlerin katkısını ortadan kaldırmaktadır.

Çileğin büyüme döngüsünün sonunda, solucan humusu uygulanmış olan toprakların daha fazla alınabilir N ve P muhafaza etme eğilimi olduğu görülmüştür; bunun muhtemel nedeni daha büyük miktarlarda besin muhafazasına olanak tanıyan daha fazla organik maddenin varlığıdır. Bununla birlikte besinlerin alınabilirliği, çileğin hasat döneminin sonunda muhtemelen verime artık herhangi bir katkı sağlamayacaktır.

Solucan humusunun tarla toprağına yapmış olduğu iki büyük katkı, toprağın besin döngüsü oranları, bitki büyümesini etkileyen maddelerin üretimini,  hastalıklara ve nematod saldırılarına karşı bitkinin direncini veya toleransını arttıran mikrobiyal nüfus ve aktivitedir. Bu durum, solucan humusunda yer alan mikrobiyal nüfusun toprağa aşılanması ve yayılması neticesinde mümkün olmaktadır. Solucan humusu uygulanan toprakta, dehidrojenaz aktivitesinin ve daha fazla mikrobiyal biyokütlenin artması eğilimi söz konusudur ve bu durum kullanılan doza bağımlı değildir.  Ayrıca, mikrobiyal çeşitlilik ve aktivitede meydana gelen artışın sağlamış olduğu diğer bir önemli katkı ise, besin döngüsündeki rollerinde olduğu gibi, bitki büyümesini etkileyen maddelerin üretimi ve bitkilerin patojenik organizmalara karşı rekabet ve karşıt etkinlik (antagonizm) ile korunmasıdır.

Not: Bu çalışmanın çilekte verimi konu alan birinci bölümünü incelemek için Solucan Gübresi ve Çilekte Verim I adlı başlığa göz atabilirsiniz.

Kaynak İçin Not: Konunun anlaşılır olması bakımından, burada asıl metnin giriş ve sonuç kısımları ve bazı özet kısımları paylaşılmıştır. Metnin tamamına göz atmak için aşağıdaki adresi takip edebilirsiniz:

http://www.biosci.ohio-state.edu/~soilecol/Full%20articles/2006/Influences%20of%20vermicomposts%20part%202.pdf

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz